• Tag Archives sceptisch
  • Milieuzone Utrecht = symboolpolitiek

    Recentelijk is de regelgeving omtrent de milieuzone in Utrecht in werking gesteld. Mensen die met een “oude” auto, dwz. een personen- of bestelauto welke op diesel loopt van voor 1 januari 2001 lopen risico op een boete van €90 als ze in de milieuzone rondrijden.

    Vervuiling door autoverkeer is een groot probleem in stedelijke gebieden. Door grote hoeveelheden autoverkeer wordt lokaal veel fijnstof, NOx en andere narigheden uitgestoten, welke vervolgens door mensen worden ingeademd. Dat is een slechte zaak, maar milieuzones in de huidige vorm gaan dit niet oplossen. Het is een mooi voorbeeld van symboolpolitiek: het voelt goed voor de politici en anderen welke voor de invoer verantwoordelijkheid zijn maar is in praktijk geen oplossing.

    Waarom is de milieuzone in Utrecht in de huidge vorm slecht idee?

    Allereerst is er de vraag of het iets gaat uitmaken. Er rijdt een enorm aantal auto’s rond welke allemaal in min of meerdere mate schadelijke stoffen uitstoten. Of je nu de oude, zwaarder uitstotende auto’s weert of niet, vervuiling is er, en de oorzaak daarvan is de grote hoeveelheid verkeer, niet een minderheid aan oudere auto’s.
    Het onderscheid maken gebeurt op onnauwkeurige basis. Er wordt niet gekeken wat een auto uitstoot maar naar het bouwjaar en de gebruikte brandstof. Eventuele filters/katalysatoren e.d. tellen niet mee. Stokoude benzineauto’s mogen gewoon doortuffen.
    Het gebied van de milieuzone is grofweg de Utrechtse binnenstad. Nu trekt een stadcentrum altijd verkeer aan en zou dit de effectiviteit van de regels vergroten maar waarom geen ander of groter gebied van de stad? Hebben mensen in buitenwijken dichtbij grote verkeersaders minder recht op schone lucht?

    Luchtkwaliteit is een belangrijke issue. Maar als dit aangepakt wordt moet dit ook goed gebeuren. Dat betekent heel simpel het reduceren van de hoeveelheid verkeer in een stad. Politiek gezien is dat echter een minder hip idee omdat er veel weerstand zal zijn tegen het weren van auto’s. Het is ook een ingewikkelde issue aangezien het opzetten en stimuleren van alternatieve vervoersmiddelen veel tijd, geld en een hoop durf vereist. Dergelijke dingen hoef je van de meeste politici niet te verwachten. Dubbel glas in het kantoorpand van de partij installeren of het opruimen van decennia lang dumpen van chemisch afval? Te moeilijk…


  • Nederlandse kernindustrie: geheimzinnigheid troef

    Jaren geleden, in 2001, bezocht ik de Hoge Flux Reactor in Petten. In die tijd was het namelijk mogelijk om als geïnteresseerde burger een dergelijke nucleaire faciliteit te bezoeken. Het heeft op mij een onvergetelijke indruk gemaakt. Er werd uitleg en antwoorden op vragen gegeven door een fysicus in dienst van de reactor. Er werden anekdotes verteld, over mensen die in het reactorbad waren gevallen en milieuactivisten die zich aan de verkeerde toegangspoort hadden vastgeketend om een transport van kernafval te voorkomen.

    De daadwerkelijke rondleiding door de reactor was kort maar gaf inzicht in een wereld waar de gemiddelde Nederlander weinig van weet. Je moest alvorens de reactorhal te betreden langs een gevoelige stralingsdetector om vast te stellen of je geen radioactieve besmetting de reactor inbracht, dit om bij eventuele besmetting vast te stellen of dit van binnen of buiten de reactor afkomstig is. De rondleiding ging verder naar de ruimte waarin onderzoek gedaan werd naar de kankerbehandelmethode BNCT, waarbij neutronen afkomstig uit de reactorkern worden gebruikt om tumoren te bestralen.

    Het hoogtepunt van de rondleiding was het bezoeken van de centrale reactorhal en het daarin aanwezige reactorbassin. Middels een trap was de bovenkant van het reactorbassin te bereiken. Vanaf hier kon je naar beneden recht in de kern van de reactor kijken. Door de kernreacties is er een blauwe gloed zichtbaar, de zogenaamde tsjerenkovstraling, welke wordt veroorzaakt door electronen welke zich sneller dan de lichtsnelheid in water voortplanten.

    De hierboven beschreven ervaringen hebben mijn interesse in nucleaire technologie in grote mate beïnvloed en gestimuleerd. Ik heb geigertellers gebouwd, speur alledaagse radioactieve bronnen op en heb een aparte site over dit onderwerp gemaakt. Ik ben een voorzichtige voorstander van kernenergie, omdat ik niet geloof in voldoende snelle opschaling van wind en zonne-energie om de klimaatverandering tegen te gaan. Ontkennen dat kernenergie risico’s heeft doe ik niet, maar ik durf wel te stellen dat de angst voor nucleaire technologie te vaak gedreven wordt door emoties.

    Ik vind het belangrijk dat mensen kennis kunnen nemen van nucleaire techniek. Helaas zijn rondleidingen van nucleaire faciliteiten in Nederland voor de normale burger zeer beperkt. Ik zou de HFR in Petten graag nogmaals bezoeken maar dit is tegenwoordig alleen nog maar mogelijk voor “stakeholders” en professionele relaties. Hetzelfde geldt voor Borssele en het Reactorinstituut Delft. Tip: Urenco lijkt wat vriendelijker te zijn. Wat overblijft is een bezoek aan de COVRA waar men radioactief afval opslaat. Dat is op zich niet oninteressant maar slechts een deel van het hele verhaal.

    Over de reden van  deze beperkte mogelijkheden is mij weinig bekend. Ik vermoed dat het te maken heeft met een stukje “veiligheid” in verband met wijdverspreide angst voor terrorisme van heden ten dage. Het draagt echter wel bij aan de geheimzinnige status van kernenergie en nucleaire technologie. In plaats van dat je het met eigen ogen kan zien is het het terrein van mannen en vrouwen in beschermingspakken ergens in een gebouw met grote hekken eromheen. Geheimzinnigheid is een broeinest voor wantrouwen en misvattingen. Een goed geïnformeerde burger laat zijn verhaal in de maatschappij horen en kan voor een positievere houding ten opzichte een onderwerp zoals deze zorgen. Zeker gezien de recente herrie om de HFR Petten zou dat zeker nut hebben.


  • Spits en Metro, promotors van angst voor radiostraling

     

    Geenstijl was me al voor, maar ik las met verbazing gisteren een artikel in de Metro waarin weer de bekende onzin werd uitgekraamd over de vermeende schadelijkheid van radiostraling van mobiele telefoons.
    Nu is de angst voor radiostraling van mobieltjes niet echt een nieuw onderwerp. Op het internet maken legioenen hypochonders en lijders aan paranoïde wanen zich hier al jaren druk over. Feit is echter dat de schadelijkheid van de elektromagnetische straling van mobieltjes, wifi e.d. nooit hard is aangetoond. Er zijn vele, vele onderzoeken geweest maar er is nooit een duidelijk verband tussen deze radiogolven en gezondheidsproblemen waargenomen.

    De Spits en de Metro lijken zich van de domme te houden, en voelen zich blijkbaar niet gehinderd door enige journalistieke integriteit. Het artikel in beide bladen is namelijk niks meer dan een advertorial voor  RADYGO “antistralings”hoesjes welke door ene Derck Mekkering worden verhandeld.

    Over het nut van dergelijke hoesjes kan ik kort zijn (niet), maar aangezien mijn doel voorlichting over dergelijke onzin is: hieronder een samenvatting van de claims bij dit product en mijn commentaar.

    Iedere 900 milliseconde vormt zich rondom smartphones een stralingsbol ter grootte van een voetbal.

    Dit is onzin aangezien de “stralingsbol” veel groter is en over vele honderden meters tot kilometers reikt om de dichtstbijzijnde “toren” te bereiken. Er wordt ook niks over de aard van deze bol gezegd. Is het een denkbeeldige bol met signalen boven een bepaalde veldsterkte? Hoe is bepaald vanaf welke veldsterkte de radiostraling schadelijk is? Dit wordt allemaal in het midden gelaten.  Het doel hier is om mensen te laten denken dat hun hoofd in een bol van schadelijke straling zit als ze met een mobieltje bellen. Pure angstzaaierij dus.

    Om gebruikers daar tegen te beschermen brengt het Amsterdamse bedrijf RADYGO nu speciale beschermhoesjes op de markt. Die reduceren deze stralingsbol tot de grootte van een golfbal en verminderen daarmee naar eigen zeggen de gezondheidsrisico’s.

    Wederom onwaar, de “bol” zal er nog steeds zijn en nog steeds de afstand tot de toren halen. Mogelijk dempt het hoesje de radiogolven enigszins maar en de elektronica zal daarop reageren en met meer vermogen gaan zenden, wat het nut van het hoesje teniet doet.

    Mekkering is bezorgd over de risico’s voor de langere termijn. ”Die zijn pas over enkele decennia duidelijk, zoals ook lange tijd het geval was bij roken. Pas dan zal duidelijk worden hoe gevaarlijk dat whatsappen, sms’en en bellen was.

    Dit is pure angstzaaierij met de motivatie geld te verdienen met de verkoop van deze hoesjes. Het feit dat de schadelijkheid van tabak jarenlang is ontkend door een krachtige lobby is geen bewijs voor de mogelijke schadelijkheid van radiostraling. Er is maar een manier om dit duidelijk te maken, met wetenschappelijk onderzoek.

    Helaas zijn vele mensen makkelijk beïnvloedbaar met alarmistische verhalen, en twijfelachtige figuren zoals Mekker(ing) kunnen daar fijn geld mee verdienen. De Metro en de Spits mogen van mij de oudpapierbak in, dat ze vol staan met advertenties is prima, maar als deze worden gepresenteerd als normale artikelen is er iets fors mis.

     

     

     

     

     

     


  • De “zakelijke” kant van KPN

    Zoals ik al eerder aangaf is het niet altijd even prettig zaken doen met KPN. Matige klantenservice is echter schering en inslag bij eindgebruikerproviders, dus wat dat betreft is KPN waarschijnlijk niet beter of slechter dan zijn concurrenten.

    Aangezien ik al enige jaren zakelijk contact heb met KPN voor technische support op connectivity (xDSL, fiber, FttH) leek het me mooi om daar ook eens wat over te vertellen. Het is mijn persoonlijke mening dat de support op wholesale producten bij KPN ondermaats is. Niet dramatisch, maar ik heb helaas voldoende ervaringen met situaties welke bij andere zakelijke/wholesale providers veel beter en consequenter worden aangepakt.

    disclaimer: Dit artikel geeft mijn persoonlijke mening over de dienstverlening van KPN en is niet representatief voor de mening over KPN van mijn vorige of huidige werkgever(s). Continue reading  Post ID 2116

  • De Dierenbescherming kort door de bocht

    De Dierenbescherming heeft momenteel een petitie opgestart tegen het vermeende massaal afschieten van zwerfkatten. Volgens hen worden er per jaar 8000 tot 13000 katten afgeschoten door jagers.

    Ik vind dat zelf nogal een hoop katten dus ik ging eens op zoek op Google. Zo’n beetje alle zoekresultaten verwijzen naar de campagne van de Dierenbescherming.  Er is buiten de “informatie” van de Dierenbescherming absoluut geen bewijs te vinden voor het structureel afschieten van zwerfkatten. Dus maar even de Dierenbescherming zelf om verduidelijking gevraagd: Continue reading  Post ID 2116